Met de ferry en de scooter

Met de ferry en de scooter 

We moeten intussen zowat het hele gamma van vervoersmiddelen dat er bestaat gebruikt hebben: met het vliegtuig, de trein, bus, metro, minivan, fiets, taxi, tuktuk, kayak en een longtailbootje waren we al op stap geweest… en intussen hebben we ook de ferry en de scooter gebruikt.

Soms is een nieuw vervoersmiddel wel even wennen: de eerst keer in de tuktuk zonder gordels deed ons even slikken, de overvolle bussen in Sri Lanka en Thailand vonden we altijd een hele belevenis en de treinrit in de bagagewagon van Haputale naar Ella zullen we ongetwijfeld nooit vergeten.  Ook aan de ferry en scooter moesten we weer even wennen… maar met de scooter was het wel snel ‘grote liefde’!  Bij de ferryoverzet was dat pas bij de terugvaart het geval… Als complete ‘ferryleken’ gingen we bij de overzet naar Koh Lanta immers helemaal voorin de ferry zitten, wat zowat de slechts mogelijke plaats in de boot moet zijn geweest: het was er snikheet… en de ventilator vlak bij onze zitplaatsen was stuk.  Bovendien kon je van helemaal voorin niet zo gemakkelijk even rechtstaan om wat rond te wandelen.  Uiteraard leren we uit onze reisflaters, en bij de overzet van Koh Lanta terug naar het vasteland hebben we de achterste plaatsen in de ferry gekozen, vlakbij de deur naar het buitendek: een lekker windje dat binnenwaaide én de mogelijkheid om heel gemakkelijk even naar het dek te wandelen!  Bij ferryoverzetten zouden wij op basis van onze ervaringen in het hete zuiden van Thailand dus adviseren om achteraan te gaan zitten J

Tussen de twee ferryverzetten hebben we vijf dagen de tijd gehad om Koh Lanta te verkennen, en dat hebben we voornamelijk met de scooter gedaan.  Na veel getwijfel over het rondrijden op een scooter met onze jongens besloten we het toch een dagje een kans te geven op Koh Lanta, omdat het verkeer hier erg rustig is en dit dus de plek bij uitstek is om het scooter rijden eens een kans te geven.  Dat dagje rondrijden zijn er uiteindelijk drie geworden, omdat we het allemaal zo leuk vonden!  Onze gemiddelde snelheid zal waarschijnlijk zo’n 25 à 30 km/u zijn geweest, maar aangezien we alle tijd hadden leek het ons verstandig om rustig aan en steeds uiterst links te rijden.  De scooter was alleszins een heel leuke manier om Koh Lanta te bezoeken.  Een eiland betekent uiteraard sowieso veel zon, zee en strand – en de stranden en zee waren zeker de moeite –  maar er was op Koh Lanta zeker nog meer te beleven.  Zo bezochten we Lanta Animal Welfare, een opvang voor op straat achtergelaten honden en katten die volledig met vrijwilligers werkt en afhankelijk is van giften.  De honden en katten worden hier opgevangen, (medisch) verzorgd en gevaccineerd met de bedoeling een nieuwe thuis voor de dieren te vinden.  Heel vaak wordt dat nieuwe baasje overzees gevonden bij toeristen die de opvang bezoeken en beslissen een dier te adopteren.  Het centrum wordt niet door de overheid gefinanierd en is dus afhankelijk van inkomsten van bezoekers, waarbij je een vrije bijdrage mag geven, een drankje in het ‘Kitten Café’ kan consumeren of een kookles bij ‘Time for Lime’ kan volgen waarbij de inkomsten rechtstreeks naar de opvang gaan.  Aangezien een kookles volgen met Lias en Roan ons niet het beste idee leek – zeker niet waar er zee, strand en een groot hotelzwembad zijn – hebben wij de rondleiding gevolgd en nadien nog wat gedronken in het ‘Kitten Café’, waar een aantal katjes die geadopteerd kunnen worden rondlopen en waarmee gespeeld mag worden… altijd onder het toeziend oog van een vrijwilliger, die ervoor zorgt dat de diertjes zeker niet worden lastig gevallen.  Lias en Roan vonden dit ‘Kitten Café’ zo leuk dat ze twee dagen na ons bezoek zelf vroegen om er nog eens heen te gaan… en aangezien we alle tijd hadden kon dat uiteraard gewoon: leuk toch, zo’n eiland!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Behalve de stranden en Lanta Animal Welfare vonden wij Mu Koh Lanta NP, een nationaal park in het uiterste zuiden van het eiland, de moeite op dit eiland.  Op het zuidelijkste puntje staat een oude vuurtoren en in het nationaal park kan je een ‘nature trail’ volgen en genieten van een zwempartijtje in zee.  Eerst de wandeling, dan de ontspanning in zee leek een logische volgorde… en de wandeling was ‘maar’ 1.7 kilometer.  We hadden alleen niet gerekend op een stuk wandelen naar die 1.7 kilometer en na die 1.7 kilometer… en vooral niet op het enorm aantal trappen in een snikhete namiddagzon!  De wandeling duurde dus ietsje langer dan verwacht… en werd vooral door Lias als ‘saai’ bestempeld door de vele trappen.  Gelukkig wist de zee en het mooie strand met allemaal kleine krabjes nadien z’n humeur terug in positieve zin te keren.    

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Vanuit Koh Lanta reisden we naar Phang-Nga.  We kwamen op deze plek terecht via een aantal tips in de Tips Thailand Facebookgroep, met de bedoeling van hieruit een boottocht in de Phang-Nga baai te ondernemen. Diezeflde boottocht kan ook vanuit Ao Nang of Phuket gedaan worden, maar dan kom je meer dan waarschijnlijk terecht op een drukbezette boot, en arriveer je samen met héél wat andere grote boten ergens rond de middag in de Phang-Nga baai.  Vanuit Phang-Nga is de baai uiteraard sneller bereikbaar, omdat dit dorp dichter bij de baai zelf gelegen is.  Bovendien in Phang-Nga véél minder toeristisch dan Ao Nang of Phuket, waardoor we hoopten om niet op een overvolle grote boot terecht te komen… en zo bleek het in werkelijkheid ook helemaal te zijn.  Méér nog… we waren met z’n vieren de enigen op een longtailboot: pure luxe dus!  Doordat we al om 8u vertrokken hebben we echt in alle rust kunnen genieten van het Ao Phang-Nga NP: we bezochten als allereerste het beroemde ‘James Bond eiland’, voor de massa boten vanuit Phuket en Ao Nang in de namiddag arriveerden, wandelden door een watergrot vooraleer het water te hoog stond om er nog doorheen te kunnen wandelen, lunchten en zwommen bij een klein strandje voor de andere boten arriveerden en vaarden als enige boot door een mangrove.  De keuze voor Phang-Nga als uitvalsbasis voor Ao Phang-Nga NP was dus verre van een slechte keuze (altijd fijn als dat zo blijkt te zijn)!  

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Behalve ons bezoek aan Ao Phang-Nga NP beviel onze accommodatie – en vooral de gastheer van Manora Garden – ons enorm!  Nederlander Gerard baat deze B&B uit samen met z’n Thaise echtgenote Nui, die ook nog werkt als leerkracht.  Wat een heerlijk team vormen zij samen: terwijl Gerard dag per dag met ons bekeek wat we wilden doen, zorgde Nui voor een lekker avondmaal en regelden ze na het eten samen alles wat we nodig hadden voor de volgende dag: dit was echt een stukje vakantie op reis, omdat we zelf eigenlijk niets moesten regelen!  Zo bracht Gerard ons zelf naar een waterval op een tweetal kilometer van de B&B, en regelde hij onze taxi naar Splash Jungle in Phuket.  Omdat Phuket maar op een uurtje rijden van Phang-Nga lag, én omdat ik me de beelden van Sanne, Eli en de kinderen in een grote band in Splash Jungle herinnerde leek dit ons een leuke uitstap voor de jongens: een dagje puur waterplezier… en wat hebben zij – en eigenlijk ook wij – genoten van alle glijbanen, zwembaden en banden om in te dobberen en glijden.  Van de last minute beslissing om naar Phang-Nga te gaan hebben we dus zeker en vast geen spijt gehad.  Wat ons betreft een absolute aanrader wanneer je in Thailand bent!  

• 

• 

•