Het groene binnenland

Na 3 weken rondreizen in Sri Lanka durven we echt wel stellen dat het écht vlot gaat om met twee kleuters op rondreis te gaan.  De maanden voor ons vertrek kregen we erg uiteenlopende reacties, gaande van ‘geweldig’ en ‘wat een ervaring zal dat zijn’ over ‘de kinderen zullen zich hier toch niets van herinneren’ en ‘dat is toch onverantwoord met zo’n kleine kinderen’.  Uiteraard is niet elk moment de afgelopen drie weken ‘perfect’ geweest: ook hier maken Lias en Roan wel eens ruzie (al is het volgens mij wel minder dan thuis) en uiteraard zeuren ze wel eens als we aan het wandelen zijn, maar het tijdsverschil, het eten, het verhuizen naar een nieuwe kamer om de zoveel dagen, het transport met trein, bus, taxi of tuktuk, het aanpassen aan de gewoontes hier (zoals het uitdoen van schoenen als je ergens binnengaat of stil zijn als je een tempel bezoekt)… dat alles gaat ongelooflijk vlot!  We zijn er zelf ook wél van overtuigd dat ze zich een aantal dingen zullen zeker zullen blijven herinneren, afgaand op de kleine details van intussen 3 weken geleden waar ze plots over kunnen beginnen.  Het zou ons dus heel erg verbazen als ze de hoogtepunten van de reis compleet vergeten zouden zijn over een aantal jaar.  

Toegegeven… rondreizen met twee kleuters is anders dan rondreizen met z’n tweeën zoals we in het verleden deden.  Late avondjes uit met lekkere cocktails worden nu vervangen door een avondje op het terras van de accommodatie (meestal zonder cocktail helaas J… voordeel daarvan is wel dat de meeste foto’s en filmpjes meteen deftig in mapjes geraken).  We hebben ook meer bagage bij… en moeten uiteraard onze ogen constant op onze jongens houden, waardoor het soms iets minder evident is om op een uitzichtpunt met diepe afgrond een half uur of langer te gaan zitten en volkomen zorgeloos te genieten (want uiteraard willen die twee kleine ontdekkers liefst van alles de de rand van die afgronden verkennen).  Verder ligt ons reistempo zeker en vast lager dan toen we met z’n tweeën reisden, omdat we nu wat meer tijd willen inbouwen om te spelen, even te rusten, … Om die reden hebben we voor 12 weken ook ‘maar’ twee landen ingepland, en we merken dus dat dit voorlopig erg goed werkt.  We nemen daarnaast ook beduidend vaker een tuktuk om ergens te geraken, waar we in het verleden quasi altijd gewoon overal naartoe wandelden.  We zouden zelfs nooit een seconde hebben nagedacht over het inkorten van een wandeling die in Lonely Planet als de moeite wordt beschreven… terwijl we nu een Facebooktip gevolgd hebben om met tuktuk driver Janaka een verkorte route te nemen naar Ella Rock – volgens de info die we vonden een behoorlijk pittige wandeling, en met twee dagen later een wandeling van 10 km met vertrek om 5u ’s morgens in de planning leek het ons beter om Ella Rock wat in te korten.  In plaats van 2 à 3 uur stevig klimmen wandelden wij nu een uurtje over vrij vlak terrein… en het uitzicht was uiteraard even mooi J  Door met Janaka een dag op pad te gaan, kwamen we wel bij een supermooie waterval in de jungle terecht, waar quasi nooit toeristen komen omdat ze te ‘verstopt’ ligt… wat voor ons dus een fijne namiddag met z’n vieren – en Janaka – was!  

Qua wandelen kan uiteraard niet elke wandeling ingekort worden (en dat zouden we ook niet willen)… en dus moet er toch regelmatig gestapt worden, zeker in de omgeving van Ella en Nuwara Eliya.  We werken voor wandelingen van >5 km meestal met ‘motiverende extraatjes’ (of ‘omkoping’… het is maar hoe je het wil noemen) J  Afhankelijk van waar we zijn, kunnen ze – als ze flink wandelen zonder te zeuren – een ijsje/milkshake, een zwempartijtje in een zwembad in de buurt of een beetje extra tijd op de tablet voor het slapengaan verdienen… en dat werkt wonderwel!  De wandelingen naar Little Adam’s Peak (een kleine bergtop in Ella, vanaf de accommodatie een 7tal kilometer), Nine Arch Bridge (een treinbrug met 9 bogen over de theevelden) en Horton’s Plains (net geen 10 km, met vertrek om 5u ’s morgens) hebben onze jongens flink gestapt… rekening houdend met hun leeftijden: ons wandeltempo hebben we een beetje moeten aanpassen (maar dat leek ons logisch al voor vertrek J).  De afgelopen dagen hebben we alleszins volop kunnen genieten van het mooie groene binnenland van Sri Lanka, met groene theeplantages (en een bezoek aan twee theefabrieken), mooie watervallen (om te bekijken en om te zwemmen) en wandelroutes die schitterende uitzichten opleverden.  

We lazen en hoorden al een aantal keren dat het bergdorpje Ella een erg leuke plaats is om te verblijven.  Lias vond het al meteen geweldig dat we op een plek waren met dezelfde naam als z’n favoriete nichtje… en wij deelden z’n enthousiasme over Ella: een heerlijk stadje met een gezellige sfeer en veel leuke dingen om te doen in de omgeving.  Bovendien verbleven we in een erg leuke homestay met een superlieve eigenares… die ook nog eens superlekkere ‘banana pancakes’ klaarmaakte ’s morgens.  Voor wie Sri Lanka overweegt als reisbestemming voor de toekomst: Tunnel Gap Homestay is een topadresje in Ella (vonden wij J).   

Intussen hebben we er ook de ‘wereldberoemde’ treinrit tussen Kandy en Ella opzitten.  Deze treinrit was de belangrijkste reden dat we onze rondreis in het zuiden begonnen, om dan via de nationale parken naar Haputale/Ella te gaan en dan verder naar het noorden… de ‘omgekeerde route’ dus!  Omdat de treinrit Kandy-Ella ra-zend-populair is, zijn de kaartjes vaak erg lang op voorhand uitverkocht… maar voor de omgekeerde route – van Ella naar Kandy – konden we ’s morgens gewoon nog tickets (wel enkel nog in derde klasse… maar dat is prima) kopen en rustig genieten van de uitzichten die inderdaad de moeite waren.  We kozen er ook voor om de treinreis van 6 uur te onderbreken met een tussenstop van 2 dagen in Nuwara Eliya (waar we bij The Paul Wood Cabana opnieuw op een eenvoudige, niet al te dure, maar erg gezellige accommodatie terecht zijn gekomen).  Onze volgende halte wordt Kandy: een drukke stad… en dus veel minder waar wij van houden.  Voorlopig hebben we voor het eerst voorlopig maar 1 nachtje gereserveerd, maar wie weet bevalt het ons er toch wel… en verlengen we er net als bij Tunnel Gap Homestay ons verblijf :-).  

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•