Holiday vibes

Met vier stranddagen in Unawatuna en Polhena Matara – met bijhorende strandbarretjes, cocktails en biertjes – hebben we momenteel eerder een vakantie- dan een reisgevoel… maar ook dat is een fijn gevoel om te hebben J.  We hadden voor de kust van Sri Lanka maar een viertal dagen voorzien, enerzijds omdat we meestal niet zo ‘beach-minded’ zijn, anderzijds omdat we sowieso eindigen met heel wat stranddagen op de Thaise eilanden.  En toch… hebben we nu ergens spijt dat we de stranden al achter ons laten om het binnenland in te trekken, want er waren ongetwijfeld nog heel wat andere mooie plekjes dan degenen die wij nu bezocht hebben.  Maar… het binnenland biedt ongetwijfeld ook veel moois, want eigenlijk hebben we op voorhand vooral naar dat gedeelte van de reis in Sri Lanka uitgekeken.  Het is dus eigenlijk gewoon mooi meegenomen dat ook de stranden ons zo bevallen zijn. 

Vooral de kleine strandjes in de buurt van Polhena (in de buurt van Matara) zijn absoluut idyllisch (denk kleine inhammen, zandstrand, palmbomen, strandbarretjes, …).  We namen vanuit Unawatuna de trein om hier te geraken, en dat ging opvallend vlot!  Onze accommodatie hebben we op de trein nog geboekt… en die bleek helemaal ideaal voor twee gezellige dagen aan het strand. We hadden eigenlijk de bedoeling om naar Dickwella te reizen, maar kregen een tip van ‘digitalnomadmom’ Silvana omtrent Polhena Matara.  Aangezien Silvana een jaar met haar gezin in Azië heeft rondgereisd en ik héél wat bruikbare tips – ook omtrent bagage – van haar blog heb benut, leek het me zinvol om deze tip ook ter harte te nemen… en spijt hebben we daar absoluut niet van gehad!  In Lonely Planet – zowat mijn favoriete reisvoorbereidende lectuur – stond over deze plek nauwelijks iets, wat misschien verklaart waarom het hier zo aangenaam is: er heerst hier een heel gezellige, relaxte sfeer… zonder de drukte van de bekendere badplaatsen als Mirissa en Hikkaduwe.  Lias en Roan hebben zich twee dagen enorm geamuseerd op de stranden – met boom om af te springen, zand en ondiep water, voor het eerst snorkelend, krabjes zoekend tussen de rotsen en op het strand… en last minute hebben we in ondiep water zelfs nog reuzegrote schildpadden gezien  – en in het zwembad van Beach Inn waar we logeerden.  Voor wie in de toekomst Sri Lanka op z’n reislijstje zet… Polhena Beach én www.digitalnomadmom.nl zijn aanraders! J

Unawatuna – onze tweede bestemming – bereikten we na een taxi-, bus- en tuktukrit vanuit Gampaha (ging vlotter dan het hier nu misschien leest J).  Vooral Roan vond de naam van deze strandplaats geweldig om te zeggen… dus we hebben die twee dagen regelmatig gehoord waar we op dat moment verbleven ;-).                                                                                            Het hoogtepunt van ons verblijf in Unawatuna vonden we de tour met een dorpsbewoner in een klein houtsnijwerkdorpje.  We kregen een demonstratie van Amila – die duidelijk erg vaardig is in het uitsnijden van houten olifantjes – en mochten daarna met zijn tante – die minstens evenveel vaardigheid heeft in het beschilderen van deze olifantjes – elk zo’n olifantje schilderen.  Voor de jongens was dit absoluut dolle pret.  Iedereen die Roan zo’n beetje kent weet dat hij méér dan alleen dat olifantje beschilderd zou hebben aan het einde van de schilderwerken.  Om die reden zijn we preventief tewerk gegaan en hebben we voor de start van het schilderen de shorts en t-shirts maar even uitgedaan… en dat bleek de juiste keuze, want Roan zat letterlijk van z’n neus tot z’n knieën onder de verfstrepen, maar hij werd meteen liefdevol in het lokale ‘bad’ – buiten tussen de bomen met emmers water – gestoken.  Tijdens de wandeling doorheen het dorpje viel ons behalve de vaardigheid van al deze houtsnijwerkers de authenticiteit en de afwezigheid van opdringerigheid op: tijdens eerdere ‘dorpstours’ bij de Himba’s en Masai in Afrika stoorden we ons beiden heel erg aan het feit dat het allemaal als een opgevoerd nummertje voelde. Bovendien werd er toen echt wel aangedrongen op het aankopen van lokaal gemaakte spulletjes.  Dit was tijdens de tour met Amila echter helemaal niet het geval, waardoor we een heel fijne voormiddag hadden.  Lunchen mochten we bij een familie in het dorp, waar we genoten van een uitmuntende curry… en waar vooral Lias onder de indruk was van het weinige speelgoed dat het kindje van het gezin had.  We hebben intussen dus ook meteen vier olifanten als souvenir, wat erg leuk is, maar niet praktisch in rugzakken die al behoorlijk goed gevuld zijn… maar Lias en Roan zijn zo enorm blij met hun olifantjes dat ze er zelfs ’s nachts mee slapen… dus we nemen ze maar mee naar huis J

We hadden Unawatuna vooral als uitvalsbasis voor een bezoekje aan Galle gekozen, een stadje dat op de lijst van UNESCO Werelderfgoed staat en dat ‘de parel van het zuiden’ wordt genoemd.  Misschien waren onze verwachtingen daardoor te hooggespannen, maar helemaal onder de indruk waren we niet.  Galle heeft absoluut een prachtige ligging, een mooie vuur- en kloktoren, en de zonsondergang vanop de stadsmuren was zeker en vast de moeite, maar toch heeft het onze verwachtingen niet helemaal ingelost.  Spijt van ons verblijf in Unawatuna hebben we echter niet, aangezien we er een leuke strandnamiddag en interessante dorpstour hebben beleefd.  Unawatuna zal echter ook voor altijd verbonden blijven met het tragische nieuws dat Patrick vanop de werkvloer kreeg : zijn directe ploegmaat Marc, met wie hij al heel wat jaren graag samenwerkt, is overleden tijdens een ongeval op de werf waar Patrick tot aan ons vertrek zelf ook aan het werk was.  Zo’n bericht leg je uiteraard niet zomaar even naast je neer… Uiteraard zetten we onze reis verder, maar met Marc – en zeker ook Kim en z’n vier jongens – heel vaak in onze gedachten.