Rustige start

Intussen is het vijf dagen geleden dat we ons gezinsavontuur zijn gestart! We hebben hier lang naar uitgekeken, heel wat gelezen en opgezocht, afgewogen wat we wel en niet zouden meenemen op reis om op een haalbare manier met Lias en Roan te kunnen rondreizen… en afgeteld naar 11 januari 2020. Uiteindelijk zijn we op pad met twee trekrugzakken, een dagrugzak en cameratas, en hebben Lias en Roan elk een rugzakje met speelgoed bij. Die rugzakjes bleken al meteen een goed idee, want ze mochten uiteraard als handbagage mee op het vliegtuig. Natuurlijk viel de touchscreen TV met filmpjes en spelletjes à volonté in de smaak, maar ook de kleine autootjes en vliegtuigjes (dank je wel, Action), de Jaq Jaq Bird krijtboekjes die al regelmatig ergens mee naartoe gingen en nieuwe waterboekjes van meetje Bieke zorgden voor meer dan voldoende bezigheid in het vliegtuig. Tijdens de 6 uur durende tussenstop op Doha International Airport werden onze gezelschapsspelletjes-in-koekendoosjes (Jungle Speed Junior, Uno Junior, Dobble Kids, Beverbende en Vlotte Geesten Junior) allemaal bovengehaald, en waren er verder roltrappen en -banden om op en neer en heen en weer mee te gaan: absoluut topentertainment voor een 4- en bijna 6-jarige! Doha International Airport heeft trouwens gewoon twee leuke speelhoeken, en ook daar hebben Lias en Roan volop geklommen en gespeeld. We zien de tussenstop van 8 uur over twaalf weken dus zitten :-). Inmiddels hebben we er drie dagen in Resort Like No Other in Gampaha opzitten. Het bleek een goede keuze om hier – een eerder afgelegen accommodatie met een zwembad – onze reis te starten, om te vermijden dat we (lees: Ilse) meteen volop dingen zouden willen gaan bezichtigen (het was ook wel Ilse die dit besefte en daarom deze accommodatie heeft gereserveerd :-)). Op deze manier hebben de jongens even kunnen wennen aan het tijdsverschil… en zijn wij wat kunnen bekomen van de nachtvlucht. Het is echt even ‘tot rust komen’ geweest… en dat heeft deugd gedaan. We waren de enige gasten in de accommodatie, en hadden dus het zwembad drie dagen voor ons alleen… net zoals de vier bijzonder fijne personeelsleden die er alles aan deden om ons en onze jongens te entertainen (zelfs de tuin sproeien werd uiteindelijk een spelletje met de waterslang met Lias en Roan). Bij de accommodatie keken Lias en Roan helemaal hun ogen uit toen de tuinman een palmboom inklom om met een machete kokosnoten af te hakken… en nadien hebben ze supertrots mee die kokosnoten helpen wegdragen :-). Nog meer onder de indruk waren ze van hun eerste ritje in een tuktuk naar de botanische tuin van Gampaha. Ook voor ons toch weer even wennen om dat chaotische verkeer te ervaren… en dat in een open tuktuk zonder gordels. Het is even wat voor ons vertrouwd is loslaten, maar dat wisten we uiteraard… al was het tijdens dat eerste ritje toch even mekaar aankijken en denken dat we dit thuis nooit zouden doen (maar net dat maakt dat reizen zo boeiend is ;-)). Op de terugrit ging het trouwens al veel beter met mekaar aankijken en denken van :-). Behalve van de enorme hoeveelheid tuktuks in alle kleuren waren Lias en Roan onder de indruk van de ‘oude’ huizen en auto’s hier: ze lijken hier in praktijk meteen heel goed te begrijpen dat niet iedereen het even goed heeft als zij in België… en dat vinden we zeker geen onbelangrijke levensles. Intussen hebben we Resort Like No Other achter ons gelaten en zijn we met de highway bus richting zuiden getrokken. Per tuktuk – jawel, opnieuw… en ditmaal met 2 grote trekrugzakken als bagage, wat iets van een puzzel heeft in zo’n tuktuk – zijn we van de bushalte bij onze accommodatie in Unawatuna gebracht. Dit is eigenlijk een strandplaatsje… dus hebben we vandaag genoten van zon, zee en zand. De siliconen (opvouwbare!) emmertjes en schopje van Scrunch die we last minute nog hebben gekocht, en de kleine graafmachientjes die we een tijdje geleden tegenkwamen in de Action blijken – in combinatie met de golven van de zee – genoeg om ruim 3 uur strandtijd te vullen. Voor Lias en Roan had het zelfs nog langer mogen duren… maar uiteraard is er ook zoiets als slaaptijd op een keer 🙂 Voor morgenvoormiddag hebben we een bezoek aan een houtsnijdorpje gepland, en bezoeken we UNESCOwerelderfgoed in Galle. Nadien trekken we verder… al weten we nog niet precies naar waar.